20.11.09

Kimsenin kimseye bağırmadığı bir dünyada yaşamak istiyorum. Alt komşu, gecenin bir yarısı kedilerine yaramazlık yaptıkları için bağırmasın. Ben, kapının önünde ayna karşısında kıyafetlerime bakarken üst komşuya gelen misafir, kapının önünde küçük kızına bütün apartmanda sesi yankılanarak bağırmasın.

Trafikte insanlar birbirlerine bağırmasınlar. Gece evine içkili gelen adam, kapıyı çaldığında karısı kapıyı bir iki dakika geç açtı diye ona bağırmasın.

Siyasetçiler zirvelerde, uluslararası toplantılarda birbirlerine bağırmasınlar. Sevgililer telefonda dünyanın en saçma şeyi üzerine kavga ederlerken birbirlerine bağırıp, birbirlerini ağlatmasınlar. Ergenlik çağındaki gençler anne babalarına bağırmasınlar.

Hiç kimsenin birbirine bağırmadığı bir dünyada yaşamak istiyorum. Herkes sorunlarını sadece birbiriyle konuşarak çözse, sinirinden deliye dönenler gidip bir kum torbasına birkaç yumruk atsalar ama sevdiklerinin ya da onlara değer verenlerin kalplerini yumruklamasalar. Acaba tüm dünyada her şey biraz daha farklı olur muydu?

Belki de olmazdı. O zaman ben de bu yazıyı yazmak yerine hiçbir kavgayı, hiçbir bağırışı duymamak için sağır olmayı dilerdim.